| ขออนุโมทนากับเจ้าของภาพ (Thank you, Image owner) |
|
๑. พวกเกวียน พวกโค ต่างเป็นมิตรของคนเดินทาง มารดาเป็นมิตรในเรือนของตน สหายเป็นมิตรของคนผู้มีธุระเกิดขึ้นเนืองๆ บุญที่ตนทำเองเป็นมิตรติดตามไปถึงภพหน้า (๒๓/๖๘ มิตตสูตร) |
|
๒. บุคคลคบคนใดๆ เป็นสัตบุรุษ อสัตบุรุษ มีศีลหรือไม่มีศีล บุคคลนั้นย่อมไปสู่อำนาจของบุคคลนั้นนั่นเทียว บุคคลคบคนเช่นใดเป็นมิตร หรือเข้าไปส้องเสพคนเช่นใด ก็ย่อมเป็นเช่นนั้น เพราะการอยู่ร่วมกันเป็นเช่นนั้น นักปราชญ์ไม่พึงมีสหายลามกเลยทีเดียว เพราะกลัวแต่การแปดเปื้อนด้วยบาปธรรม นรชนใดห่อปลาเน่าด้วยใบหญ้าคา แม้ใบหญ้าคาของนรชนนั้นก็ย่อมมีกลิ่นเน่าฟุ้งไป ฉันใด การเข้าไปเสพคนพาล ก็ฉันนั้นเหมือนกัน นรชนใดห่อกฤษณาด้วยใบไม้ แม้ใบไม้ของนรชนนั้นก็ย่อมหอมฟุ้งไป ฉันใด การเข้าไปเสพนักปราชญ์ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน เพราะเหตุนั้น บัณฑิตรู้ความเปลี่ยนแปลงของตนดุจห่อใบไม้แล้ว ไม่ควรเข้าไปเสพพวกอสัตบุรุษ ควรเสพแต่พวกสัตบุรุษ ด้วยว่า อสัตบุรุษย่อมนำไปสู่นรก สัตบุรุษย่อมพาให้ถึงสุคติ (๔๓/๖๓๙-๖๔๐ สัตติคุมพชาดก) |
|
๓. บัณฑิตไม่ควรทำตนให้เป็นมิตรสหายกับคนที่ชอบส่อเสียด มักโกรธ ตระหนี่ และผู้ปรารถนาให้ผู้อื่นพินาศ เพราะการสมาคมกับคนชั่ว เป็นความลามก (๔๑/๕๙๒ อานันทเถรคาถา) |
|
๔. ความฉิบหายย่อมเจริญแก่บุคคลผู้คบหาคนพาล การอยู่ร่วมกับคนพาลเป็นทุกข์ทุกเมื่อ ดังอยู่ร่วมกับศัตรู ฉะนั้น เพราะฉะนั้น อย่าสมาคมกับคนพาลเลย เพราะการสมาคมกับคนพาลเป็นทุกข์ (๔๒/๓๘๖ หลิททราคชาดก) |
|
๕. อย่าคบบุรุษผู้มีจิตกลับกลอกดุจผ้าที่ย้อมด้วยน้ำขมิ้น รักง่ายหน่ายเร็ว ถึงแม้ว่าพื้นชมพูทวีปจะพึงไร้มนุษย์ จงเว้นคนเช่นนั้นเสียให้ห่างไกล เหมือนบุคคลผู้ละเว้นอสรพิษที่ดุร้าย เหมือนบุคคลผู้ละเว้นหนทางที่เปื้อนคูถ และเหมือนบุคคลผู้ไปด้วยยาน ละเว้นหนทางขรุขระฉะนั้น (๔๒/๓๘๕ หลิททราคชาดก) |
|
๖. ผู้คบคนชั่ว ย่อมไม่ได้ความสุขโดยส่วนเดียว เขาย่อมทำตนให้ถึงความพินาศ (๔๒/๕๙ โคธชาดก) |
|
๗. ผู้ใดเข้าไปเสพคนพาล ผู้นั้นก็เป็นคนพาลไปด้วย ผู้หลงอาศัยคนหลง ย่อมถึงความหลงยิ่งขึ้น (๔๕/๔๓๗ มหานารทกัสสปชาดก) |
|
๘. บุคคลไม่พึงทำความสนิทสนมกับบุรุษชั่วช้า ท่านผู้เป็นอริยะ รู้ประโยชน์อยู่ ไม่พึงทำความสนิทสนมกับอนารยชน เพราะอนารยชนนั้น แม้อยู่ร่วมกันเป็นเวลานานก็ย่อมทำบาปกรรม (๔๒/๗๑ อินทสมานโคตตชาดก) |
