๑. ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ เหมือนถูกนำมาโยนลงในนรก ธรรม ๔ ประการเป็นไฉน คือ กายทุจริต ๑ วจีทุจริต ๑ มโนทุจริต ๑ มิจฉาทิฐิ ๑

     (๓๒/๓๗๑ โศภนวรรค)

     ๒. ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ ย่อมเกิดในนรก เหมือนถูกนำมาโยนลง ธรรม ๔ ประการเป็นไฉน คือ เป็นผู้มักพูดเท็จ ๑ พูดส่อเสียด ๑ พูดคำหยาบ ๑ พูดเพ้อเจ้อ ๑ บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แล ย่อมเกิดในนรก เหมือนถูกนำมาโยนลง

     (๓๒/๑๓๙ มุสาสูตร)

     ๓. ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ ย่อมเกิดในนรก เหมือนถูกนำมาเก็บไว้ ธรรม ๖ ประการเป็นไฉน คือ เป็นผู้ฆ่าสัตว์ ๖ ลักทรัพย์ ๑ ประพฤติผิดในกาม ๑ พูดเท็จ ๑ มีความปรารถนาลามก ๑ และมีความเห็นผิด ๑

     (๓๔/๖๓๘ นิรยสูตร)

         (๑) ไม่พิจารณาใคร่ครวญก่อนแล้วกล่าวสรรเสริญบุคคลที่ไม่ควรสรรเสริญ

         (๒) กล่าวติเตียนบุคคลที่ควรสรรเสริญ

         (๓) ปลูกความเลื่อมใสในฐานะที่ไม่ควรเลื่อมใส

         (๔) ปลูกความไม่เลื่อมใสในฐานะที่ควรเลื่อมใส

     (๓๒/๑๓๙ วัณณสูตร)

     ๕. ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการ ไม่ละมลทิน ๓ ประการ จะต้องถูกเก็บไว้ในนรกเหมือนถูกขัง ฉะนั้น ธรรม ๓ ประการเป็นไฉน คือ

         (๑) เป็นผู้ทุศีล และไม่ละมลทินแห่งความเป็นผู้ทุศีล

         (๒) เป็นผู้ริษยา และไม่ละมลทินแห่งความริษยา

         (๓) เป็นผู้ตระหนี่ และไม่ละมลทินแห่งความตระหนี่

     (๓๑/๑๖๗ มลสูตร)